സഹനം

ദിവസം ചെല്ലുംതോറും എഴുതാനുള്ള മടി കൂടി കൂടി വരികയാ….
അവസാനം എന്തായാലും ഒരു POST എഴുതണം എന്ന് ഉറച്ചു, അങ്ങനെ ഇന്നു ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പിട്ടു……. പരീക്ഷ ചൂടില്‍ നീറിയിരുന്ന ദിനങ്ങളില്‍ ഒന്നായ ആ ദിവസത്തെ കുറിച്ച് തന്നെ എഴുതാം എന്നുറച്ചു. കാരണം അന്ന് എഴുതാന്‍ പുറപ്പിട്ടതായിരുന്നു, എന്‍റെ മടി സമ്മതിച്ചില്ല……
അന്ന് എന്‍റെ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷ വളരെ ജഗജില്ലിയായി എഴുതി തീരത്താണ്‌ ഞാന്‍ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചത്. ബസ്‌ ഇറങ്ങി വീട്ടിലേക്കുള്ള എന്‍റെ നടത്തം അന്ന് കണ്ടിരുനെങ്കില്‍, കണ്ടവര്‍ വിചാരിക്കും ഞാന്‍ വഴിയിലെ കല്ലുകളുടെ എണ്ണം എടുക്കുകയാണെന്ന്….. കാരണം അങ്ങനെ താഴേയ്ക്കു മാത്രം നോക്കികൊണ്ടായിരുന്നു നടത്തം.
“എന്തുപറ്റി മകളെ പരീക്ഷ അത്ര മോശം ആയിരുണോ???”
പരിചിത ശബ്ദം കേട്ട് ഞാന്‍ തലയുയര്‍ത്തി നോക്കി. അച്ഛന്‍, കിണറിന്‍റെ ആള്‍മറയുടെ അടുത്ത് നില്‍ക്കുന്നു. ഒഹ്!!! അന്ന് കൂടയുടെ ചുമര് തേക്കാന്‍ പണിക്കാര്‍ വരും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാന്‍ അത്ഭുതപെട്ടുപോയി, കാരണം പണിക്കാര്‍ രണ്ടു പേരും പിന്നെ ദേവിയേച്ചിയും അച്ഛനും ഒക്കെ ഉണ്ട് അവിടെ എല്ലാവരും നല്ല സംസാരത്തിലും എന്നിട്ടും ഞാന്‍ എന്തെ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല…….. സാധാരണ അടിപൊളി പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍, പരിച്ചയക്കാരോടൊക്കെ ചിരിച്ചു എന്‍റെ സന്തോഷം പ്രകടമാക്കിയിട്ടാണ് ഞാന്‍ വരാറ്‌. അന്ന് നേരെ തിരിച്ചു സംഭവിച്ചു.
“ഇല്ലച്ഛാ, നല്ല EXAM ആയിരുന്നു….. ”
എന്‍റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും പോലെ അവരേ കാണു, കാരണം EXAM മോശം ആണെന് പറഞ്ഞാല്‍ പറയും സാരമില്ല പിന്നെ എഴുതിഎടുക്കാം എന്ന്. വളരെ EASY ആയി അത് പറയാന്‍ വേണ്ടിയാണ് അച്ഛന്‍റെ അപ്പോഴത്തെ ചോദ്യം വന്നത്. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരുത്തരം കിട്ടിയപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ഒന്ന് അന്ധാളിച്ചു, ഇവള്‍ക്ക് ഇതെന്തു പറ്റി????
“പിന്നെന്താ മകളെ ഒരു മ്ലാനത????”
അച്ഛന്‍റെ അടുത്ത ചോദ്യം ഉടനെ വന്നു…..
“ആ മരവും മുറിക്കുകയാ അല്ലെ…..”
കുറച്ചു കാലമായി ജപ്പാന്‍ കുടിവെള്ള പദ്ധതി എന്നും പറഞ്ഞു നാടുനീളെ കുഴികീറാന്‍ തുടങ്ങിട്ട്, അതിന്‍റെ പേരില്‍ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ അകെ കൂടെ ഉണ്ടായ WAITING SHELTR ഉം പൊളിച്ചു മാറ്റി. അപ്പൊ പോളിച്ചില്ലായിരുനെങ്കില്‍ അത് തനിയെ നിലം പതിക്കും എന്ന അവസ്ഥയില്‍ ആയിരുന്നു. എന്നാലും പേരിനു ഉണ്ടായിരുന്ന WAITING SHELTR ഉം പോയി.അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ ഒക്കെ ബസ്‌ കാത്തിരിപ്പ്‌ ആ മരത്തിന്‍റെ കീഴില്‍ ആയി. ആവശ്യത്തിന് വേണ്ട പൊക്കം ഒക്കെ ഉള്ള ആ മരം വളരെ വലുതാണ്‌ എന്ന് പറയാന്‍ വയ്യ.പക്ഷെ വെയിലേല്ക്കാതെ നില്‍ക്കാന്‍ ഒരിടം എന്നതിന് എന്തുകൊണ്ടും ഉത്തമവും ആയിരുന്നു ആ മരം.
അതിന്‍റെ ആയുസ്സ് എണ്ണി തിട്ടപെടുത്തിയതാണെന്ന്തു ഞാന്‍ ആദ്യമേ മനസിലാക്കിയതാണ്. കാരണം അടുത്ത പൈപ്പ്‌ ഇടാന്‍ പോവുന്നു എന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ എല്ലാവരും ചോദിച്ചതാ എവിടെയാ അതിനുള്ള സ്ഥലം എന്ന്. മരം മുറിച്ചവര്‍ സ്ഥലം ഉണ്ടാക്കും എന്ന് അന്നെ തോന്നിയതാ. പക്ഷെ വിചാരിച്ചതിലും നേരത്തെ അതിന്‍റെ ജീവന്‍ അവരെടുത്തു. പാര്‍ട്ടി കെട്ടിടം പോളിക്കാതിരിക്കാന്‍ കാണിക്കുന്ന ശുഷ്കാന്തി ആ മരത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ കാണിച്ചിരുനെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ കരുതി. കാരണം അതിനു നേരെ കിടക്കുന്ന പാര്‍ട്ടിയുടെ വായനശാലയുടെ ഭാഗം ഇതുവരെ പൊളിച്ചില്ല.
അമ്മാത്ത് ഞങ്ങളുടെ ചില ബന്ധുക്കളുടെ വീട് തോടിനു അക്കരെ ഉണ്ട്. അവിടെയ്ക്ക് പോവാന്‍ ഒന്നുകില്‍ തോട് മുറിച്ചു കടക്കാം അല്ലെങ്കില്‍ പാലം കടന്നും പോവാം. രണ്ടാണേലും വഴിയില്‍ ചെറിയ കാടു ഉണ്ട്. പാലം കടന്നു പോവുന്ന വഴിയില്‍ നല്ല തണ്ടും തടിയും ഉള്ള കുറെ മരങ്ങള്‍ ഉണ്ട്. അവിടെ ശരിക്കും ഒരു കൊടും കാടിന്റെു പ്രതീതിയാണ്.
അമ്മ പറഞ്ഞു കേട്ടിടുണ്ട് പണ്ട് അവിടുത്തെ വല്ല മരവും മുറിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചാല്‍ എന്‍റെ മുത്തശ്ശനെ കണ്ടു വിവരം പറയുമത്രേ, അപ്പൊ മുത്തശ്ശന്‍ ഒരു അറിയിപ്പ് എഴുതി ഉണ്ടാക്കും, അതു മരം മുറിക്കുന്ന വിവരം മരത്തിലെ അന്തേവാസികളായ പക്ഷിമൃഗാദികളെ അറിയിക്കാനുള്ളതാണ്.എന്നിട്ട് മുറിക്കുനതിനു ഒരു ആഴ്ച മുന്‍പ് മരത്തിനു കീഴെ പോയി ആ അറിയിപ്പ് ഉറക്കെ വായിക്കും. അങ്ങനെ ഒരു വ്യവസ്ഥ നിലനിന്നിരുന്ന നാട്ടിലാണ് ഞങ്ങളുടെ ഏക തണല്‍മരം മുറിക്കുന്നത്. സ്ഥിരം ബസ്‌ കാത്തു അതിനു കീഴെ നില്‍ക്കാറുള്ള ഞാന്‍ പോലും അറിഞ്ഞില്ല. എനിക്ക് ആ മരത്തിനോടുള്ള അടുപ്പം അപ്പോഴേ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞുള്ളു. പലതും നമ്മള്‍ മനസിലാക്കുന്നത് അത് നഷ്ടപെടും എന്ന ഒരു സ്ഥിതിയില്‍ മാത്രമാണ്. ആ മരത്തിനു നേരെയായുള്ള വായനശാലയുടെ മുന്‍വശം ആദ്യത്തെ പൈപ്പ് ഇടുമ്പോള്‍ തന്നെ പൊളിക്കേണ്ടി വരും എന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടതാണ്. പക്ഷെ ആ അവസാനത്തെ മരം മുറിച്ചിട്ടും ആ കേട്ടിടതിനു മാത്രം ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. തണല്‍മരത്തെക്കാള്‍ വില ആ പാര്‍ട്ടി കെട്ടിടത്തിനു ഉണ്ടെന്ന് ഇപ്പോഴാണ് മനസിലായത്. ആ കെട്ടിടത്തിനു ഒരു കേടുപാടും വരുത്താതെ പൈപ്പ് ഇടല്‍ കര്‍മ്മം ചെയ്ത ആ ശുഷ്കാന്തിയുടെ പത്തില്‍ ഒരു അംശം ആ മരത്തിനു വേണ്ടിയും കാട്ടിയിരുനെങ്കില്‍ എത്രയോ ജീവജാലങ്ങളുടെ ജീവിതം ഇരുട്ടിലാവാതെ രക്ഷപെട്ടെനെ…….
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാന്‍ COMPUTER NETWORKSമായി മല്ലിടുമ്പോള്‍ ആ മരം അതിന്‍റെ അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍ എണ്ണി തീര്‍ക്കുകയായിരുന്നു……….

I was in the bus stand. I was alone , still there were lots of people. Actually that was boring thing, without anyone with me. I was trying to find out someone I know. My search was in vain. My attention was caught by a little cute girl and her younger brother. Her expression showed that she would like to have something. And for that she pressing her mother. But mother didn’t have any attention. As I didn’t have nothing to do,I just concentrated. It was something interesting.
Always children will have this sort of behavior and at the end the parents will fulfill their needs. I have a lots of experience like that. This small girl was different from others. She pressed her mother again. Her Brother was trying to convince her. That was also a different experience for me. I also recognized that she’ll get that thing only from that town. Her mother was saying that she’ll buy that from the other town. But that won’t happen always. She didn’t repeat her need after that. But it seems that she was very sad.

I also felt sorry about her. Then she started acting like taking those things from the shop….. I felt at that time, that I’m also like her. Sure about the fact that I won’t get it, still ‘m trying to have them…….